laten we zitten in de keuken, ik bovenop je schoot
Ik hoef je wijnig te zeggen maar tog geef ik mijn ziel blood
Stilletjes vult de ruimte zich met gedachtes
dit was niet wat wij verwachtte
Een simpel gesprek met zo veel gevoel
ik weet dat wij ver vanelkaar staan maar je snapt goed wat ik bedoel
'laten we zitten in de keuken, ik met jou op mijn schoot
dan kan jij thee voor mij zetten, dat word nog eens mijn dood
laten we zitten op bankjes, niet breed genoeg voor twee
dan geef ik jou geld jij: 'nee dankjes, maar jou tijd neem ik wel mee'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten